Οι διαφημίσεις λένε ιστορίες και όχι πάντα αλήθειες. - Ierax Analytix
58224
post-template-default,single,single-post,postid-58224,single-format-standard,qode-core-1.2,ajax_fade,page_not_loaded,,pitch-ver-2.2, vertical_menu_with_scroll,grid_1200,blog_installed,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.1,vc_responsive

Οι διαφημίσεις λένε ιστορίες και όχι πάντα αλήθειες.

Έβλεπα πριν μερικές ημέρες ένα βίντεο, στο οποίο ο δημιουργός του προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί υπάρχουν τόσο λίγα κινητά τηλέφωνα (smartphones) στις δημοφιλείς ταινίες του Χόλυγουντ.

 

 

Η αλήθεια είναι πως αρκετές φορές είχα προσέξει ότι τα κινητά τηλέφωνα λείπουν από τη μεγάλη οθόνη, αλλά το δικαιολογούσα με το ότι οι εταιρείες ήθελαν να αποφύγουν την πολυδάπανη διαφήμιση, και έτσι δε βλέπαμε συχνά smartphones.

 

 

Όμως ο δημιουργός του βίντεο υποστηρίζει ότι αυτό συμβαίνει, επειδή οι ταινίες προσπαθούν να μας «δώσουν» έναν πλασματικό κόσμο που θα φανταζόμασταν και όπου θα θέλαμε να ζούμε, και όχι μια κουραστική και βαρετή πραγματικότητα.

 

 

Έτσι λοιπόν τα smartphones απουσιάζουν, καθώς μας «κλέβουν» πολύ από το χρόνο μας καθημερινά, και έτσι οι ταινίες δε θέλουν να μας κάνουν να νιώθουμε το ίδιο συναίσθημα «αποχαύνωσης», που έχουμε σκρολάροντας στο κινητό μας, ενώ βλέπουμε μια ταινία.

 

 

Αυτό με έκανε να σκεφτώ πως και οι εταιρείες προϊόντων και υπηρεσιών, προσπαθούν εν μέρει να κάνουν το ίδιο. Αντί να μας δείχνουν για παράδειγμα το βαρετό τρόπο που μπορεί να χρησιμοποιούμε ένα νέο αυτοκίνητο (το να πηγαίνουμε τα παιδιά στα μαθήματα πιάνου και να ψάχνουμε για πάρκινγκ 45 λεπτά), μας δείχνουν κάτι συναρπαστικό και διασκεδαστικό (μια εκδρομή με φίλους στην παραλία).

 

 

Οι εταιρείες προσπαθούν στη διαφήμισή τους να μην δείχνουν τις πρακτικές και ρεαλιστικές εικόνες που συνοδεύουν αυτό που πουλάνε, αλλά, αντίθετα, να μας δώσουν μια ιστορία που θα μας γεμίσει όμορφα και γλυκά συναισθήματα.

 

 

Έτσι πετυχαίνουν την ασυναίσθητη σύνδεση της ευτυχίας με αυτό που πουλάνε, σχεδόν σαν εθισμό ή και placebo.

 

 

Στόχος της έρευνας αγοράς είναι να βρει ποιες λέξεις και συναισθήματα μπορεί να χαρακτηρίσουν ένα προϊόν και σε ποιους καταναλωτές αυτό ισχύει. Ένα λαχανικό για μια μάνα μπορεί να είναι «θρεπτικό», «από την ελληνική γη» και να «έρχεται από το χωράφι στο τραπέζι μας». Αντίστοιχα ένα αναψυκτικό για τα παιδιά της μπορεί να είναι «δυναμικό», «με έκρηξη δροσιάς» ή και «απίστευτη εμπειρία γεύσης».

 

 

Για μένα αυτό ίσως είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία στα ερευνητικά μας έργα!